Hoe zwaar is mantelzorg eigenlijk

 

 

Naarmate ik met PrettigOud bezig ben en veel lees en hoor over ouder worden en de vraagstukken, de opgaven van het ouder worden, kom ik dagelijks het woord mantelzorg en mantelzorger tegen. Dit is niet nieuw. Ik denk dat we allemaal wel iemand kennen die mantelzorger is of mantelzorg krijgt. Toch heb ik de indruk dat het “mantelzorger`’ zijn de laatste jaren wel erg verzwaard is.

 

 

De aanleiding voor dit blog is het tijdschrift van CZ , het CZ Magazine. Ik werd door een paar uitspraken in dit nummer getriggerd die mantelzorg aangaat. Alvorens hierop in te gaan valt mij op dat

de zorgverzekeraars steeds meer informatie, advies en ondersteuning aan bieden aan mantelzorg (ers). Ik noem er een paar. De gratis webinars voor de mantelzorger die een partner heeft met dementie. Of tips hoe om te gaan met een demente partner. Niet alleen CZ maar ook de VGZ biedt een bijeenkomstencyclus aan voor de mantelzorger en een naaste met dementie.

Het is dus een thema, Het LEEFT BIJ DE ZORGVERZEKERAAR en bij vele anderen. Het langer zelfstandig blijven wonen en de afbouw van het verzorgingshuis is er mijn inziens debet aan dat de taken voor de mantelzorger de laatste jaren toch wel verzwaard zijn. Het beroep op de partner die mantelzorger is wordt groter en wordt ook erg onderschat.

 

Ik ben daarom verheugt dat de zorgverzekeraar zich steeds meer bewust is van de zwaarte “de rol van mantelzorger zijn van … “ met zich meebrengt. Ik citeer dhr .Wim van de Meeren ( directeur van CZ), die mantelzorg schetst en benoemt als: “ een vorm van zorg waar geen cent voor betaald wordt”. Hier wil CZ iets aan doen blijkt.

 

Mantelzorger zijn is zwaar en uit onderzoeken blijkt dat van de 1,1 miljoen mantelzorgers er 450.00 het te zwaar vinden. De duur en de combinatie met andere taken zoals een eigen gezin ,een baan is vaak moeilijk vol te houden. Zeker als het netwerk van degene die mantelzorg nodig heeft, klein is . En zeker ook als er jaar in, jaar uit een beroep op je wordt gedaan als mantelzorger. Ook zijn veel mantelzorgers zelf al op leeftijd. En niet meer de jongste. Het kan op de lange duur ook teveel vergen en het leven van de mantelzorger in disbalans brengen. Ik vind dat wij hiervoor moeten waken en ik meen te denken dat de zorgverzekeraars dit ook wel inzien. Maar is dit afdoende EN GENOEG ??

 

Ook al vinden de meeste mantelzorgers het fijn om voor je naasten te zorgen en wil men niet klagen. Toch kan het ook heel erg belastend gaan voelen voor de mantelzorger. Altijd maar klaar staan, nooit meer gaan en staan waar je wilt, altijd rekening houden met . Dit kan je opbreken, men wordt moe en misschien ook wel ziek.

 

Ik vind daarom dat er meer aandacht mag komen voor de mantelzorger. Helpt een breed debat of zoals het manifest van Hugo Borst? Een discussie wat verwacht mag worden en over de belasting van de mantelzorger ?. Toch meer zorg en ondersteuning door meer betaalde zorg in te zetten. In de indicatiestelling meer oog krijgen voor de mantelzorger. Bijv. hoe lang is men mantelzorger voor de partner ?.Mee laten wegen hoe groot het netwerk is ? Hier moeten we een eerlijke discussie over voeren met elkaar. We hebben een stelsel wat gebaseerd is op solidariteit. Zorg dus ook meer voor het welzijn van de mantelzorger ??

Er komt een moment dat deze mantelzorger moe wordt, moe wordt van instanties, moe wordt van regelgeving, moe wordt van overleggen , moe wordt van altijd maar zorgen etc.

 

Ik schets 2 situaties van bekenden die ik momenteel meemaak in de kennissenkring. 2 zelfstandige sterke partners van een jong dementerende. Beiden werkzaam en kinderen die net volwassen zijn.

Het is zwaar, na jaren van mantelzorger zijn wordt men moe. Het breekt op en het kost kruim om staande te blijven. Dit wil ik niet voor hun en ik wil dit ook niet voor degenen die de mantelzorg nodig heeft.

Wat kun je doen ??

Blijven we het zien als iets wat gebeurt achter de voordeur of gaan we toch wat meer in zoemen op de draagkracht van de mantelzorger en gaan we dit meer meenemen in de indicatiestelling.

Persoonlijk ben ik voorstander om de mantelzorger wat meer als nu het geval is bij te staan. Dit kan zijn in praktische opvang, of meer tijd voor zichzelf en meer betaalde ondersteunde zorg, meer persoonlijke aandacht voor het proces van mantelzorger zijn. Waken op de balans. Wat is haalbaar , hoe kan alles nog draagbaar blijven voor de mantelzorger.

Het is zo’n stil verdriet wat er mijn inziens teveel achter de voordeur plaatsvindt..

 

Karin

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Diensten

wonen

zorg

welzijn

financiën